no i'm not

สิ่งที่ฉันทำหล่นหายไปเมื่อราว 18 ปีก่อน

เมื่อวานนี้ฉันได้คืน แม้จะเป็นเพียงชั่วคราวก็ตาม ยังจำภาพตัวเองตอนเด็กๆได้ตื่นเต้น ดีใจเกือบทุกครั้งที่จะได้ไปว่ายน้ำ ที่นั่น เล่นของเล่น กินข้าว ริมสระน้ำวน ทุกๆอย่างดูมีความสุขจังเลย

เมฆดำมันลอยมาตอนไหนไม่รู้ แล้วภาพเหล่านั้นก็จางหายไป แหลกสลาย ฉันพยายามเก็บเรื่องราวที่ขาดวิ่นไว้ แม้จะประติดปะต่อมันไม่ค่อยได้ก็ตาม

18 ปี ที่ผ่านมา ฉันตามหา ฉันมองหา ทุกหนแห่ง เผื่อว่าฉันจะได้คืนมา

แต่ฉันก็รู้ดีว่าไม่มีทาง ได้รอยยิ้มและความทรงจำเหล่านั้นกลับคืน

ไม่มี

 อยู่ๆเมื่อวานนี้ก็เหมือนฝันไป

ฉันรู้สึกตัวอีกที ฉันก็เล่นน้ำอยู่กลางสระน้ำใหญ่ กับคนที่ฉันรัก (แม้ว่าเค้าจะไม่เคยรักฉันก็ตาม)  ฉันแอบถามพระเจ้าว่า พระเจ้าคืนของที่หนูตามหามาให้ใช่ไหมคะ

18 ปีที่ผ่านมา ฉันได้คืนเมื่อวานนี้ ตอนที่ฉันลอยคอในสระน้ำ  ตอนที่ฉันว่ายโต้คลื่น ตอนที่ฉันนอนพักบนเตียงผ้าใบ ริมหาด

พระเจ้าคืนสิ่งที่ฉันร้องขอมาตลอด 18 ปี ให้ฉันจริงๆเหรอคะ

นักเปียโน คนนั้นยังอยู่  ทางเดิน โต๊ะกินข้าว ร่มไม้ และ คนตาบอดที่ขายลอตเตอรี่ ยังอยู่เหมือนทุกๆอย่างไม่ได้เปลี่ยนไป

แต่ฉันโตขึ้น

ใครคนนึงจะชดเชยสิ่งที่ฉันทำหล่นหายไป 18 ปี ได้ หรือยิ่งทำให้ฉันต้องไขว่คว้าตามหาสิ่งที่หายไปอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันได้คืนใช่ไหมคะ เมื่อวานมันไม่ได้เป็นแค่ความฝันของคนป่วยใกล้ตายบนเตียงนอนใช่ไหมคะ

ขอให้ปาฏิหาร นี้อยู่กับฉันตลอดไปได้ไหมคะ